Uykum yok. Canım sıkılıyor

Bir mısra olunca
Kitaptan dökülünce ikimiz
Gökyüzü gülümser halimize
İki kişi büyür dünya

Fazıl Hüsnü Dağlarca

Beni hoyrat bir makasla
Eski bir fotoğraftan oydular.

Orda kaldı yanağımın yarısı,
Kendini boşlukla tamamlar.

Omzumda bir kesik el,
Ki durmadan kanar.

Metin Altıok

Dünyada ne kadar kuş varsa
Bir fazlası senin soluğunda.

Ülkü Tamer

Aylar sonra ilk defa gözlerim bir işe yarayacak seni görerek…

Franz Kafka

Şiir;

Şiir, “şiire mahkum” olan insanların sürdürebileceği bir tür çile alanı. Dünyada şiirden çok daha önemli birçok şey ve şairlik sıfatından daha itibarlı binlerce sıfat var. Şair, bunu bilen ama kendi yoluna giden, şiirini yazmayı sürdüren insandır. Cemal Süreya’nın dediği gibi: “Şair bu gerçeği bildiği halde, dünyadaki en önemli şeyin gene de “şiir” olduğunu düşünmez ve bundan kuşkuya düşerse, onun şairliğinden hayır gelmez”.

Uyuduk mu eşit oluruz.

Ne tutku, ne gurur, ne umut…!

Melih Cevdet Anday

Gece olunca uykuya dalamayan akıl, karanlıkta ışıldayan fosforlu saat gibi sayar anıları

”Üzülme kelebeğim;

Bugünü atlatırsak yarın diye bir şey yok.”